Bir ayağı çukurda sevinçler ,olsun adı.

Posted on Posted in Alın Yazıtları
Ay gız dıngılı (küçük) uşak(çocuk) gibi özü özüne nece oynuyur,demiş bi meçhul ınstagramdaki paylaşımlarım için.Edebiyat insanın özü özüne,kendi kendine işte yaşaması değil mi hislerini.Sorgulaması, yazması,okuması,araması işte neticede kendisini.Yine bir gün derin mevzuların ortasında bulmuşum kendimi ilk yazımda buraya nerden geldim bilmiyorum :)) Hüzne meyletse de inceden meşktir doğanın örtüsü aldında,oyalandığım.
Bir fısıltı *
Yine de ne güzel yeri ;bir başkaldırıdır, kaldırım taşları arasında bile boy vermek.

Biraz daha ömür edindim, huzurdan  yana;bir şükür daha .
Yazgıma koşmam gerek.. Bir ara yine uğrarım :))